Kto wiedział? Światło jest kluczem do pająków tkających sieci w kosmosie

BioServe Space Technologies, University of Colorado Boulder

Założę się, że wiele osób (w tym ja) boi się pająków. Ale to nie znaczy, że nie są interesujące. W dwumiesięcznym badaniu prowadzonym przez Paulę Cushing z Muzeum Przyrody i Nauki w Denver oraz Samuela Zschokke z Uniwersytetu w Bazylei na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej naukowcy odkryli, że pająki Trichonephila clavipes w przestrzeni kosmicznej wykorzystywały światło jako substytut grawitacji jako sposób nie tylko na orientację i pozycjonowanie się, ale także na utkanie swoich sieci.

Duet korzystał z trzech aparatów, które zostały ustawione do robienia zdjęcia co 5 minut. Mieli dwa pająki na Ziemi i dwóch „arachnautów" w kosmosie. Każdy z nich był zamknięty we własnej obudowie, w kontrolowanym habitacie. Łącznie wykonali 14 528 zdjęć. Naukowcy byli w stanie wykorzystać 14 021 z nich, jak się okazało. pająki w pozycji spoczynkowej.

Zwykle budują swoje sieci asymetrycznie, a ich piasty znajdują się u góry. Piasta to miejsce, w którym przesiaduje pająk, czekając na ofiarę, która potknie się w sieci. Zwykle są skierowane w dół, w kierunku grawitacji, aż do pojawienia się zdobyczy.

Jednak Cushing i Zschokke odkryli, że w warunkach zerowej grawitacji źródło światła było kluczowym czynnikiem w tkaniu sieci przez pająki. Kiedy były obecne, pająki budowały swoje sieci podobnie do tego, jak opadałyby na Ziemię (asymetrycznie), z piastami na górze.

Interesujące stało się, gdy naukowcy wyłączyli światła. W tym środowisku pająki konsekwentnie tkały symetryczne sieci bez preferencji, jeśli chodzi o orientację, a ich piasty były zazwyczaj bliżej środka. Na Ziemi pająki mają tendencję do zwracania się w dół, czekając na zdobycz. W kosmosie sprawy potoczyły się inaczej. Bez światła pająki znacznie rzadziej zwracały się ku dołowi. Ale pozostawienie włączonych świateł, gdy pająki tkały sieci, doprowadziło do tego, że stały bardziej konsekwentnie skierowane w dół. Pająki również nie reagowały na zmianę oświetlenia nawet przez godzinę, utrzymując wybraną przez siebie orientację.

To doprowadziło Zschokke i Cushinga do wniosku, że pająki używają światła jako substytutu do decydowania o swojej orientacji, gdy nie ma grawitacji. Ośmionogie stworzenia również wykorzystywały światło jako sposób na zbliżenie się do szczytu sieci. Rozpoczynając eksperyment, naukowcy nawet nie brali pod uwagę światła.

BioServe Space Technologies, University of Colorado Boulder

Zschokke powiedział: „Nie sądzilibyśmy, że światło będzie odgrywało rolę w orientacji pająków w kosmosie”. Cytował, że: „Byliśmy bardzo szczęśliwi, że lampy były przymocowane u góry komory, a nie z różnych stron. W przeciwnym razie nie bylibyśmy w stanie odkryć wpływu światła na symetrię sieci w warunkach zerowej grawitacji”.

To oszałamiające, że pająki potrafiły przystosować się do braku grawitacji. Nawet Zschokke był zszokowany, mówiąc: „To, że pająki mają zapasowy system orientacji, wydaje się zaskakujące, ponieważ nigdy nie były wystawione na środowisko bez grawitacji w trakcie swojej ewolucji”.

Ale nie wszystko poszło zgodnie z planem. Na przykład planowali mieć cztery samice pająków do eksperymentu. Zostali wybrani jako nieletni i jak się okazało, odkryli, że dwóch z nich to mężczyźni. Naukowiec chciał kontrolować płeć, ponieważ budowa i rozmiar ciała pająka są różne, w zależności od płci, gdy dorosną. Dobrą wiadomością jest to, że tylko jeden z samców dotarł na ISS, podczas gdy drugi pozostał na Ziemi.

Umieszczenie czegokolwiek w kosmosie jest zawsze interesujące. Fakt, że pająki były w stanie natychmiast przystosować się do braku grawitacji, jest absolutnie niesamowity. Zastanawia mnie, jak inne zwierzęta mogą zareagować w wielkiej niewiadomej.

Źródło: Uniwersytet w Bazylei za pośrednictwem Gizmodo